Horixe eraman nuen gau hartatik. Argitasun hori. Zer sentituko da? Nolakoa izango da zure amorruari eusteko ahaleginetik libre sentitzea? Imajinatu ez duzula egin behar. Ez da beharrezkoa, aurkariak bere burua defendatuko duelako, barruan daraman guztiarekin eta, segundo batez, ahaztu egiten bazaizu indar berdinarekin eman behar diozula, ez kezkatu, masaileko batekin gogoratuko dizu eta. Askatzailea izango al da sentsazio hori? Ez al gaituzte hezi haserretzea gaizki dagoelako ideian? Ez al da hori gure gizartearen agindu onbera handienetako bat eta emakumeentzako agindu patriarkal nagusienetako bat? Eta hor daude boxeatzen duten gizon-emakume horiek, elkar jipoitzeko askatasuna ematen diotenak, elkarri haserrea oparitzen diotenak, beren burua defendatzeko konpromisoa hartzen dutenak eta beldurra bera ere adosten dutenak.

Hori da, boxeoari lehen lerroetatik begiratu nion egunean gehien inpaktatu ninduena: bere burua defendatzen duen kontrario batek zuri eraso eta jo ahal izateko oparia egiten dizula. Egia esan, ez dakit beldur hori pasatzeko ausardia daukadan. Ez dakit ote daukan barruan amorru hori pasatzeko behar den zintzotasuna, eta pentsatzen dut era horretako gauzak direla ringera igotzen ez bazara jakiten ez dituzunak. Miribillan ordu batzuk eman aurretik ez nekiena eta orain badakidana zera da, etxean gordetzen dudan garai guztietako handienaren irudi horrek mota guztietako gauzak esan nahi dituela. Besteak beste, pentsatu ez nituen batzuk.

Barruan gorrotoa sentitzen jarraitu arren, olanara erori denari ez diola joko hitzeman duen gizonaren noblezia inspiratzailea ikusi nuen. Nobleziaren adibide hori ikusten jarraitzen dut, baina orain anaitasuna eta tragedia ere ikusten ditut. Izan ere, hasi berriak direlako, Sonny Listoni lurretik altxatzeko oihukatzen dionean, Muhammad Aliren amorrua, etsai batekin haserre dagoenaren amorrua iruditzen zait, ez baitio uzten bere haserrea askatzen eta, alde horretatik, gehien behar duenean abandonatzen du.

Boxeo jaialdia amaitutakoan dagoeneko gaua zen eta hainbeste jende zegoenez taxi baten zain, autora oinez joatea erabaki genuen. Boxeoaz gehiegi jakin gabe jarraitzen zuen, baina nire buruaz zerbait gehiago banekiela sentitu nuen.

Irati Jimenez

«El día que murió Ali», 7kan, 2016ko abenduaren 16an,

Mikel Sotok euskaratua

Muhammad Ali eta Malcolm X brometan 1963an

Muhammad Aliren graffitia Gasteizen. Zarateman, 2012. WIkipedia